قصه من تأليفي ﴿آليين 2040﴾ احم بتبدي القصه في سنه 2040 مع منظمه امريكيه بتشتغل على تطوير الذكاء الاصطناعي و بيكونوا بيختبروا الروبوتات اللي صنعوها بأسئله عامه و يختاروا العواطف عندهم شغاله ولا لا عن تكون زي البشر بالظبط و بيجي الدور على التجربه 1169 و بيبتدوا يوجهوا له شويه اسئله بس الروبوت بيبتدي يهنج و بيتنفي على أنه تجربه فاشله و بيترمي في مكان للخرده و بعد مرور شهرين على الموضوع ده بنروح لبنت اسمها جوليا طالبه جامعيه و في يوم بعد ما بتخلص محاضرتها بتطلع و بتروح للحمام و بتقص شعرها عشان تغير شكلها (هى ملهاش لزمه بس حبيت اكتبها) المهم بتدخل واحده من صحبها الحمام صحبتها: ايه ده؟! انتي بتعملي ايه؟! جوليا: انتي شايفه ايه؟ صحبتها: حرام عليكي شعرك الاحمر الجميل ده جوليا: حرام ايه الجو حر صحبتها: هتفضلي كده و مش هتتغيري ...ع العموم جايه انهارده معانا المول؟ جوليا: هروح عادي ع المكتبه و اروح عشان مش بحب اللف صحبتها: تمام اللي تشوفيه و بعد ما المحاضرات تخلص بيروحوا المول و اول ما بتلمح جوليا المكتبه عنيها بتطلع قلوب جوليا: اسيبكوا انا هنا سلااام و بتروح للمكتبه و بتقعد تنقي كام روايه و بتخرج و بتحاول تلاقي مكان هادئ تقعد تقرأ فيه لاكن في الاخر بتروح للمكان بتاع الخرده و بتحاول تلاقي مكان تقعد فيه فا بتلاقي حاجه مفروشه كده فا بتقول هتقعد عليها و خلاص فا جايا بتقعد بتخس أن جسمها وجعها موت فا بتشيل الفرشه و بتنصدم من اللي بتشوفه part 2?